Dzieci wysoko wrażliwe – co o nich wiemy?

O osobie wysoko wrażliwej mówimy wtedy, gdy posiada ona taką cechę temperamentu, która w języku specjalistów nazywa się wrażliwością przetwarzania sensorycznego. Jest to cecha opisująca różnice międzyludzkie we wrażliwości na środowisko, zarówno pozytywne, jak i negatywne.

Aron wyróżniła cztery aspekty wysokiej wrażliwości:

  1. D – głębokość przetwarzania
  2. O– łatwość ulegania przestymulowaniu
  3. E – reaktywność emocjonalna połączone z empatią
  4. S – wyczulenie na subtelne bodźce

Ad a) Głębokość przetwarzania: to nic innego, jak dokonywanie dogłębnych analiz. Dzieci wysoko wrażliwe dłużej się zastanawiają niż ich rówieśnicy. Są sumienne w działaniu, intensywniej przeżywają uczucia, przewidują różne scenariusze często niekorzystne dla siebie.

Ad b) Łatwo ulegają przestymulowaniu: dzieci wysoko wrażliwe zauważają wszystko co nowe, doskonale obserwują świat, błyskawicznie potrafią wypunktować to, co jest nie tak w związku z tym szybciej się męczą psychicznie, fizycznie niż dzieci, które odbierają ze środowiska znacznie mniejszą ilość bodźców.

Ad c) Reaktywność emocjonalna połączona z empatią: wysoko wrażliwe dzieci silnie reagują emocjonalnie na pozytywne i negatywne bodźce z otoczenia.

Ad d) Wyczulenie na subtelne bodźce: dostrzegają takie rzeczy, których większość rówieśników nie zwróciłoby nawet uwagi.