- Szczegóły
ROZRYWKI UMYSŁOWE
1. Zapamiętywanie numerów.
Drogą przekształcenia, np. jeśli chcesz zapamiętać numer trzycyfrowy, przekształć go w zapis godzinowy i tak 235 stanie się 2:35 po południu.
(inne sposoby: długie numery dzielić na krótsze, przetłumaczyć numer na słowo używając klawiatury telefonu).
2. Zapamiętywanie akronimów.
Zapisz pierwsze litery każdej rzeczy, którą chcesz zapamiętać i utwórz z nich słowo.
3. Wykorzystanie czasu największej sprawności.
U większości ludzi pracujących od 900 do 1700 okres największej aktywności przypada mniej więcej na czas od 1100 do 1600. Okres ten i jego długość mogą się zmieniać w zależności od poziomu aktywności, ilości snu oraz od posiłków i czasu ich spożywania w ciągu dnia.
4. Kojarzenie faktów.
Określony fakt może być niewiele znaczący lub trudny do zapamiętania dopóty, dopóki nie znajdziesz sposobu na łatwe skojarzenie go z innymi.
W ciele ludzkim mieści się 60 000 mil (1 mila = 1609,344m) naczyń krwionośnych. Aby ten fakt zapamiętać, pomyśl, że to 10 podróży tam i z powrotem z Los Angeles do Nowego Jorku, co jest łatwiejsze do zapamiętania.
5. Zmiana reguł gry.
Jeśli Twoja ulubiona gra planszowa staje się zbyt monotonna, zmień zasady gry.
Jeżeli lubisz szachy, spróbuj grać z zawiązanymi oczami (to symulacja wyobraźni, skupienie uwagi, zdolność logicznego myślenia).
Jeżeli grasz w scrablle, zredukuj do minimum liczbę liter, układaj puzzle, odwracając je do góry nogami.
6. Narzędzie mnemoniczne.
Bezsensowne zdanie czy wyrażenie może umożliwić zapamiętywanie długiej listy nazw w określonym porządku (z pierwszych liter każdego wyrazu utwórz zdanie).
7. Zmiana nawyków oglądania telewizji:
Zbyt częste oglądanie telewizji źle wpływa na pamięć, ale odpowiednie postępowanie pozwala temu zapobiec – podczas oglądania rób notatki na temat wypowiadanych zdań, mimiki twarzy, ubrania, sceny. Potem odłóż i po pewnym czasie spróbuj sobie przypomnieć to.
Aby pomóc swojej pamięci, ogranicz oglądanie telewizji, zrób listę programów, które chcesz zobaczyć wieczorem. Włączaj telewizor tuż przed programem i wyłączaj bezpośrednio po nim. W ten sposób nie zaangażujesz się w oglądanie kolejnego programu lub zmianę kanałów w poszukiwaniu czegoś do obejrzenia.
8. Dzielenie informacji na mniejsze części, czyli porcjowanie.
Lista 20 lub 30 pozycji może obciążyć twoją pamięć ponad miarę. Możesz zapamiętać listę w całości, jeżeli podzielisz ją na wiele krótszych części, na grupy zawierające od pięciu do dziesięciu pozycji.
Te grupy to np. członkowi rodziny, współpracownicy, sąsiedzi itd.
9. Ćwiczenia koncentracji uwagi.
Zbiór przypadkowych liczb i liter – możesz zakreślić ołówkiem każdą liczbę 8 i każdą literę S w czasie 15 sekund. Potem zetrzeć, po kilku godzinach lub dniach spróbować ponownie wykonać to ćwiczenie.
10. Gdy wszystko inne zawiedzie, zostawiaj karteczki w różnych miejscach.
Jeżeli naprawdę musisz coś zapamiętać i nie ufasz swojej pamięci, zapisz to.
„Nikt nie może pamiętać wszystkiego, zwłaszcza w warunkach silnego stresu” twierdzi doktor Barry Gordon (neurolog behawioralny).
Z zasobów Internetu
- Szczegóły
Pracowici jak pszczoły
Ciekawi jesteśmy, czy jesteście pracowici jak pszczoły? A może jak mrówki? A może jak leniwce..?
Zastanawiamy się, jakby to było być pszczołą w kwarantannie. Co ona by robiła... To są bardzo stadne zwierzęta. I do tego bardzo potrzebne. Jak ktoś jest potrzebny, to lepiej żeby nie narażał siebie ani innych. W tej animacji możesz zobaczyć, co robią pszczoły, gdy nie mogą wyjść z domu. Zwróć uwagę, co one robią, gdy są smutne i nic im się nie chce. Historia jest po angielsku, ale można się domyślić. I tak szczerze to my, ludzie, nie mamy zielonego pojęcia o czym myślą pszczoły. Czasem lubimy sobie jednak pofantazjować.
A wiecie, że pszczoły bardzo lubią ogrody! A najbardziej lubią kwiaty. Ciekawe, czy udało się Wam wymyślić swój własny ogród. Bo taki ogród pełen kwiatów, to jak szwedzki stół dla pszczół. My ludzie bardzo potrzebujemy pszczół. To nasi mali wielcy przyjaciele. Bez nich nie byłoby róż, jabłek i śliwek, kasztanów z których można robić ludziki. Nie byłoby zupy pomidorowej, bo nie da się jej zrobić bez pomidorów.
Możesz zostać bohaterką/bohaterem dzikiej natury. Chcielibyśmy Was zaprosić do stworzenia przyjaznego miejsca dla pszczół – czyli łąki. Nie potrzebujesz do tego wielkiej przestrzeni. Wystarczy doniczka na balkonie, kawałeczek ziemi przy domu. Możesz wykorzystać do tego swój projekt ogrodu i zrobić jego mini wersję. Zanim coś kupisz, sprawdź, czy nie masz w domu starych doniczek, pojemników, ukrytych skarbów i świecidełek. Kolorowy ogród z pewnością przyciągnie niebawem owady.
Poproś rodziców, by zamówili nasiona na, np. łąkę balkonową.
Opracowanie w oparciu o materiały wspomagające na czas pracy online,
dostarczone przez IK Eko-Tur.
Anna Pawłoś - psycholog
- Szczegóły
O tym, jak ważny jest smutek
Drogie Uczennice i Drodzy Uczniowie,
Dochodzą do nas słuchy, że ciężko pracujecie.
BRAWO!
My dorośli dobrze wiemy, że nie jest Wam teraz łatwo. Nie dość, że nauki jest sporo, to jeszcze nie możecie spotykać z kolegami z klasy, szkoły i nie tylko. Wyobrażamy sobie, że możecie być mocno wkurzeni, a może nawet i bardzo smutni. I można te dwie emocje czuć jednoczenie. To się wcale nie wyklucza. Emocje wpływają na to, co robimy i myślimy. A jeśli odczuwacie taką mieszankę, to możecie teraz bardzo zmiennie się zachowywać. To całkiem normalne w tej nienormalnej sytuacji.
Dziś będzie przez chwilę o smutku. W naszej kulturze mało kto lubi się smucić. Jak ktoś jest smutny, to od razu pytamy, co się stało. Dlaczego nie zadajemy tego pytania, jak ktoś się cieszy? Śmiało można powiedzieć, że smutek jest dyskryminowany. Tylko dlatego, że go często nie rozumiemy. Smutek jest bardzo potrzebny. On mówi o ważnych rzeczach, za którymi tęsknimy, które straciliśmy. Co by to o Tobie mówiło, gdybyś nie tęsknił/a za znajomymi, rodziną, ulubionymi miejscami..?
Smutek jest bardzo potrzebny.
W naszej kulturze mało go lubimy, bo on nie ma w sobie siły. Osoba smutna leży i płacze. Płacz to kolejny temat tabu...
Kilka lat temu spytałam moich uczniów, czy widzieli płaczącego mężczyznę. Zgadnij, ile osób na 100 uczniów podniosło rękę? 6 osób!!! Czy to by znaczyło, że płaczący dorośli to gatunek na wymarciu? Absolutnie nie. Ktoś kiedyś nam błędnie powiedział, że chłopaki nie płaczą. To nie jest prawda, bo właśnie że płaczą. Praca psychoterapeuty polega m.in. na przypominaniu dorosłym osobom, jak się płacze. Jako bobaski wszyscy to potrafiliśmy.
Koronawirus uczy nas, że to, że czego nie widzimy, nie oznacza, że tego nie ma. Zobacz, jak wygląda płaczący mężczyzna https://www.youtube.com/watch?v=aSAeOhCrv_s
Jeśli w najbliższych dniach poczujesz brak sił i smutek, to pozwól sobie na to. Wystarczy, że będziesz wtedy obserwować swój oddech, jak idzie do dołu brzucha. Wydech i płacz oczyszcza z napięcia.
Jeśli tęsknicie za znajomymi, to mam dobre wieści. Mamy XXI wiek i można korzystać z telefonów i nie tylko :) To ważne, byśmy pamiętali o sobie i rozmawiali o tym, jak się czujecie. Zawsze możecie porozmawiać o tym, co myślicie o płaczu.
Tak, by nikogo nie pominąć, najprościej będzie jak w weekend zadzwonicie do osoby, która jest po Was na liście klasowej.
Pamiętajcie, że odporność buduje się odpoczywając.
Opracowanie
Anna Pawłoś
- Szczegóły
1. Właściwa pora
- Między godziną 13.00 a 15.00 gwałtownie spada koncentracja, dlatego nie odrabiaj lekcji zaraz po powrocie ze szkoły. Co 30 - 45 minut rób przerwy (lepiej kilka krótkich niż jedną dłuższą) – napij się czegoś, posłuchaj muzyki.
- Skoncentruj się na tym, czego masz się nauczyć. Powiedz sobie wyraźnie: „Teraz będę się uczyć” i wytrwaj w tym postanowieniu.
- Wyznacz sobie nagrodę za punktualne rozpoczęcie i zakończenie pracy.
- Bądź zainteresowany tym, czego się uczysz. Lepiej pamiętamy to, co nas ciekawi.
2. Skojarzenia
- Najtrudniejszy materiał możesz łatwiej przyswoić dzięki kojarzeniu wiadomości z obrazami np. z fizyki – pojęcie „ciepłe powietrze jest lżejsze niż zimne” należy powiązać z balonem, który napompowany takim powietrzem leci w górę.
- Ucząc się, staraj się kojarzyć nową wiedzę z wiadomościami już przyswojonymi.
- Szukaj śmiesznych skojarzeń. Ułatwia to zapamiętywanie.
- Podczas nauki nie zapominaj o tworzeniu wierszyków i rymowanek. Są pomocne w zapamiętywaniu wielu szkolnych wiadomości.
3. Bardzo ważne – urozmaicenia
- Nie wolno zbyt długo koncentrować się na jednym temacie. Najlepiej „skakać” po przedmiotach (np. po matematyce historia, później przyroda).
4. Porządek
- W bałaganie zbyt wiele czasu traci się na szukanie potrzebnych rzeczy.
5. Wszystkimi zmysłami
Wykorzystuj wszystkie możliwe „kanały” (wzrok, słuch, dotyk).
- Ucząc się używaj słuchu, wzroku i ręki – uważnie czytaj, głośno powtarzaj, pisz albo rysuj.
- Ucząc się, wybieraj ważne informacje, rób notatki, podkreślaj najważniejsze fragmenty na kolorowo.
6. Zawsze planowo
- Zapisuj w kalendarzu wszystkie terminy klasówek, referatów, egzaminów itp.
- Bardzo ważne jest planowanie nauki: jakie mam jutro lekcje? Co mam zadane z tych przedmiotów? Co jeszcze mam na jutro przygotować?
7. Powtórki
- Ucz się ze zrozumieniem. Najlepiej powtarzaj przeczytany materiał własnymi słowami. Najłatwiej zapamiętujemy początek i koniec jakiegoś materiału, najtrudniej środek.
Z zasobów Internetu
- Szczegóły
Tygodniowe ćwiczenia poprawnej pisowni – samodzielna praca starszych uczniów:
I. Przygotowanie:
1. Załóż zeszyt do ćwiczeń ortograficznych.
2. Powtórz i utrwal zasady pisowni.
3. Na końcu zeszytu załóż „Słowniczek trudnych wyrazów”.
II. Pisanie z pamięci – codziennie:
1. Przeczytaj uważnie wybrany przez siebie lub wskazany przez nauczyciela fragment tekstu (około 4 – 5 zdań niezbyt długich, po około 5 wyrazów w zdaniu).
2. Przeczytaj pierwsze zdanie, zapamiętując tekst i pisownię wyrazów. Uzasadnij pisownię trudnych wyrazów.
3. Powiedz tekst z pamięci.
4. Przeczytaj powtórnie zdanie sprawdzając, czy dobrze zapamiętałeś.
5. Napisz tekst z pamięci.
6. Sprawdź zapis i nanieś poprawki.
7. Porównaj zapis ze zdaniem wzorcowym i nanieś poprawki.
8. Zakryj zdanie wzorcowe i napisane.
9. Napisz powtórnie to samo zdanie.
10. Sprawdź zapis.
III. Poprawa błędów
1. Wypisz wyrazy, w których popełniłeś błędy i uzasadnij poprawną pisownię.
2. Wyrazy te zastosuj w krzyżówce. Ułóż z nimi zdania. Utwórz rodzinę wyrazów pokrewnych. Wykonaj ćwiczenia utrwalające pisownię.
3. Wpisz je do „Słowniczka trudnych wyrazów” (na końcu zeszytu).
IV. Sprawdzian – co tydzień
1. Pracuj codziennie, zapisując datę przy wykonanych ćwiczeniach.
2. Po tygodniu ćwiczeń poproś kogoś, aby podyktował ci zdania, które codziennie pisałeś.
3. Sprawdź, o ile błędów mniej zrobiłeś niż poprzednio i popraw je (według wzoru).
Z zasobów Internetu
- Szczegóły
Objawy uzależnienia od komputera i Internetu:
- nadmierne spędzanie czasu przed komputerem powyżej 50% czasu wolnego,
- nagminne przesiadywanie przed monitorem do późnych godzin,
- odkładanie obowiązków na później, aby mieć jak najwięcej czasu na przeglądanie sieci,
- osoba taka nigdy nie ma dość zawsze znajdzie pretekst, aby zasiąść do komputera,
- próby kontroli i/lub ograniczania czasu spędzonego przed komputerem/w Internecie,
- kłamstwa na temat czasu spędzonego przed komputerem/w Internecie,
- problemy w innych dziedzinach życia (w rodzinie, pracy, szkole, życiu towarzyskim) związane z używaniem komputera/Internetu,
- angażowanie się przy użyciu komputera/Internetu w aktywności, których nie pochwalałaby rodzina lub bliscy,
- potrzeba wydłużania czasu spędzonego przed komputerem/w Internecie by osiągnąć pożądany poziom satysfakcji lub podniecenia,
- używanie komputera/Internetu by uciec od uczuć,
- doświadczanie stanów euforycznych oraz poczucia winy w wyniku ilości czasu spędzonego przed komputerem/w Internecie,
- doświadczanie niepokoju, bezsenności, rozdrażnienia, zmian nastroju, lub depresji, gdy niemożliwe jest użycie komputera/Internetu zgodnie z wcześniejszym planem lub gdy używanie komputera/Internetu zostanie przerwane,
- finansowe problemy spowodowane korzystaniem z komputera/ Internetu (kupowanie sprzętu, oprogramowania i opłat za Internet),
- uzależniony zaspokaja podstawowe potrzeby tj. jedzenie, spanie, picie przed komputerem.
Pytania diagnozujące uzależnienie:
1. Czy czujesz się zaabsorbowany Internetem (myślisz o poprzednich, bądź następnych pobytach w sieci)?
2. Czy czujesz potrzebę używania Internetu przez coraz dłuższe okresy czasu?
3. Czy wielokrotnie miałeś nieudane próby kontroli, ograniczenia czasu lub zaprzestania korzystania z Internetu?
4. Czy czułeś się niespokojny, markotny, zirytowany, przygnębiony gdy próbowałeś ograniczać czas w Internecie lub zaprzestać korzystania z niego?
5. Czy pozostajesz w sieci dłużej niż pierwotnie planowałeś?
6. Czy ryzykujesz utratę ważnych relacji, prac, możliwości kariery lub nauki z powodu Internetu?
7. Czy oszukałeś kogoś z rodziny bliskich lub terapeutów, aby ukryć narastający problem Internetu?
8. Czy używasz Internetu, jako sposobu na ucieczkę od problemów lub sposobu na pogorszony nastrój (uczucia bezradności, winy, lęku, depresji)?
Jeśli osoba, biorąc pod uwagę okres ostatniego roku, odpowie na pięć z powyższych twierdzeń tak, to jest uzależniona od Internetu.
Strona 2 z 2